یادگار علی

چه رسم جالبیست! ! !

محبت را می گذارند پای احتیاجت.

صداقتت را میگذارند پای سادگی ات، 

سکوتت را میگذراند پای نفهمیدنت، 

نگرانی ات را میگذارند پای تنهاییت،

وفادار ات را میگذارند پای بی کسی ات،

و اینقدر تکرار میکنند که خودت باورت می شود که تنهایی وبی کسی ؛ محتاجی . . . !